سرگذشت و رسالت پهلوانان سرخ

روز يكشنبه در مسابقه فينال جام جهاني پهلوانان سرخ- لقبي كه در اسپانيا به تيم ملي فوتبال آن كشور داده اند- با رسالتي بزرگ به زمين خواهند رفت. و آن افزودن دستاورد بزرگ ديگري بر ثمرات حركت همه جانبه مردمان اسپانيا به سوي آينده اي بهتراست كه از سه دهه پيش آغاز شد. اكثر كارشناسان فوتبال رسيدن دو تيم هلند و اسپانيا به مرحله نهايي جام جهاني امسال را براي هر دو طرف دستاوردي بحق مي دانند. شايد شناخته شدگان و اميدواران آمريكاي جنوبي زود حذف شدند، شايد آلمان جوان و متفاوت هنوز به مرحله بلوغ نرسيده، شايد تنومندان غنا بدشانسي آوردند. در هر حال در پايان، هلند و اسپانيا كه هر يك به نوع خود صاحب سبك و سابقه هستند ممكن است براي اولين بار جام جهاني را به خانه ببرند. هلند بنيانگذار نوع فوتبالي است كه به «فوتبال تمام عيار» معروف شد و اسپانيا سرزميني است كه نه بازيكنان و نه مردم آن فوتبال بدون زيبايي و كرشمه را نمي پسندند. براي اسپانيا رسيدن به فينال جام جهاني يك افتخار و در عين حال موعدي براي اثبات آن چيزي است كه از نگاه بسياري به ثمر رساندن يك تلاش طولاني است. فينالي بدون سابقه | تيم اسپانيا چندين بازيكن تراز اول دارد |
تيم هاي اسپانيا با دوازه دوره و هلند با نه دوره حضور در جام جهاني تاكنون در هيچ يك از رقابت هاي مهم بين المللي در برابر يكديگر قرار نگرفته اند. در شش بازي گذشته خود در اين جام جهاني هم تناسب گل هاي زده و خورده مشابهي دارند. تنها تفاوت براساس اطلاعات وب سايت فيفا اين است كه تيم هلند تاكنون ۱۵ ولي اسپانيا سه كارت زرد گرفته است.
هلند دو بار در سال هاي ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ به فينال جام جهاني رسيد اما افتخارهاي بزرگ اسپانيا قهرماني جام ملتهاي اروپا در سال ۱۹۶۴ و ۲۰۰۸ است. از حلقه هاي تماس ديگر در تاريخ فوتبال دو كشور مهاجرت يوهان كرايف ستاره فوتبال هلند به اسپانيا و بازي و سپس مربي گري باشگاه بارسلونا بود. هنوز هم در ميان فوتبال دوستان نسل قبلي اسپانيا فارغ از علائق باشگاهي، او شخصيتي دوست داشتني است. بايد ديد در روز فينال قلب كرايف چند بار در ثانيه و هر بار براي كدام تيم مي تپد. از فوتبال گذشته سابقه ديگر رويارويي دو طرف به قرون شانزدهم و هفدهم ميلادي باز مي گردد كه هلند امروزي كه در زبان اسپانيايي «سرزمين هاي پست وكم ارتفاع» خوانده مي شود بخشي از امپراطوري مقدس و زير سلطه شاهان اسپانيايي- اتريشي بود. جنگها درگرفت تا بالاخره ساكنان سرزمين هاي پست به نوعي استقلال رسيدند. فوتبال آيينه اي در برابر هر جامعهبدون پرداختن به تحليل هاي جامعه شناسانه كه قاعدتا يك روز مانده به فينال جام جهاني مجال آن نيست بايد اشاره كرد كه براي بسياري، از جمله اسپانيايي هاي امروز، فوتبال نمادي از يك نوسازي و تحول جمعي است. بسياري اسپانيا را به خاطر مردمان پر حرارت، گاوبازي و يا موسيقي و رقص فلامينكو مي شناسند ولي در اين روزها مادريد و شهرهاي ديگر اسپانيا شاهد چيزي فراتر از شور و حرارت خام و يا پايكوبي بر هر مناسبتي است. فوتبال اسپانيا همچون عرصه هاي ديگر حيات روزمره اين كشور در نيمه قرن بيستم راه ناهمواري را طي كرده است. در دوران ديكتاتوري فرانكو فوتبال نيز حكومتي وفرمايشي بود. شور آزادانه نهفته در اين ورزش در قالب هاي غير انساني و ناجوانمردانه براي بهره برداري هاي سياسي به كار گرفته مي شد. به عنوان مثال گفته مي شود كه قبل از مسابقات مهم باشگاه رئال مادريد (كه باشگاه دولتي تلقي مي شد) با حريفان نيرومندي مثل بارسلونا، ماموران حكومتي به رختكن تيم مقابل رفته و براي آنها خط و نشان مي كشيدند. و يا در جام ملت هاي اروپا هر گاه تيم اسپانيا با تيم اتحاد شوروي سابق يا كشورهاي ديگري از بلوك شرق روبرو مي شد، از ديد حكومتگران و كليسا عرصه نبرد بين كاتوليك هاي خداپرست با كفار كمونيست بود. با پايان سلطه حكومت فرانكو و گذار به دمكراسي، اسپانيا در كنار تمام كمبودهايش به دستاوردهاي فراواني رسيده است. يكي از مهمترين عرصه ها احترام به حقوق مدني و حقوق اقليت هاي قومي، جنسي و ديني است. گشايش فضا و آزادي هاي فردي و اجتماعي و كوتاه شدن دست دولت، شرايط را براي شكوفايي از جمله در زمينه ورزش فرام كرده است. در يك دو دهه اخير ورزشكاران اسپانيايي در زمين هاي تنيس، امواج قايقراني و پيست هاي موتور سواري و اتومبيل راني گرفته تا ميادين فوتبال، بسكتبال و واليبال و هندبال موفقيت هاي فراواني كسب مي كنند. روحي جوان و جستجوگر در پي تثبيت خويشفوتبال امروز اسپانيا مديون تحولات عمومي اين جامعه در دو يا سه دهه اخير است. اكثر مسئولين و راهبران فوتبال كار خود را در دوران پسا ديكتاتوري شروع كرده و بازيكنان تيم ملي نيز جوان تر از آن هستند كه چيزي از آن دوران به ياد داشته باشند. براي بسياري از مردمان اسپانيا هويت ملي جديد اين كشور هنوز حالتي سيال و شكل نگرفته دارد. اين حقيقت برخي را به شدت آزار مي دهد و در مقابل براي بسياري ديگر به خصوص جوانترها و جهان وطنان كه پيرو معيارهاي انساني و زميني هستند ، دلچسب است. در اسپانياي امروز برخلاف دوران ديكتاتوري ديگر انتخاب رنگ لزوما معناي سياسي و ايدئولوژيك ندارد و بنابراين پهلوانان سرخ (رنگ نماد جمهوري خواهان مخالف فرانكو) ديگر كشته نمي شوند، به زندان نمي روند و يا مجبور به مهاجرت نمي شوند. در هفته هاي اخير كه فريادهاي «زنده باد پهلوانان سرخ» فضاي اسپانيا را در برگرفته برخي از محافل دست راستي تندرو و گذشته گرا فرياد اعتراض بلند كرده و مي گويند اين لقب خوبي براي تيم ملي فوتبال كشور نيست. آنها پيشنهاد مي دهند كه لقب ديگري مثل «وطن پرستان» برگزيده شود كه در حقيقت عنوان رسمي جبهه اي از نيروهاي دست راستي به رهبري فرانكو بود كه در پايان دهه ۱۹۳۰ ميلادي در يك جنگ داخلي جمهوري منتخب اسپانيا را سرنگون كرد. و البته بحث هاي فراواني هم در مورد تركيب پرچم اسپانيا در گرفته است. اين پرچم يادگار حكومت سلطنتي است و در ميانه دهه ۱۸۵۰ رسما برگزيده شد. اما اسپانيايي هاي يك دو نسل اخير به خاطر شرم توام با سكوت خود بابت دوران حكومت فرانكو به اين گونه نمادهاي ملي-رسمي كه ممكن است گذشته گرا تلقي شود علاقه اي نشان نمي دهند. اما فوتبال و رسيدن به فينال فضاي ويژه اي ايجاد كرده و هر گوشه اي پرچمي آويخته شده است. كه البته درآمدش به جيب سازندگان و فروشندگان چيني مي رود. تيم ملي اسپانيا به غير از جام جهاني بايد يك سوغات ديگر به خانه بياورد و آن تثبيت سنت هاي يك نسل متفاوت است. با وجود اختلاف بر سر جزييات پرچم و يا متن سرود ملي مي توان يك «مردم» واحد بود و مي توان در زحمات و البته شادي هاي موفقيت شريك شد. تيم ملي اسپانيا با حمايت گسترده اكثريت مردم و انتظارات فراوان به ميدان خواهد رفت. بازي نيمه نهايي در برابر آلمان را ۵۰ هزار نفر در يك محوطه سرباز در كنار استاديوم سانتياگو برنابئو در قلب مادريد تماشا كردند. مقامات شهري مادريد براي تماشاي مسابقه فينال جمعيتي چند صد هزار نفره را انتظار مي كشند و اگر اسپانيا پيروز شود خود داستان ديگري است. اگر شيپورهاي مرسوم در آفريقاي جنوبي گوشخراش اند بايد سري به مادريد بياييد تا ببينيد كه با عشق فوتبال بدون شيپور هم مي شود يك شهر چند ميليوني را براي چندين روز از خواب محروم كرد. تيم اسپانيا با اعتماد به نفس حاصل از بازي هاي مقتدرانه و خونسردانه خود به زمين خواهد رفت. و البته مهم است پيش گويي پل اختاپوس كه اسپانيا را برنده اعلام كرده در نظر بگيريم. آتش در خون و سري هوشمند | آلماني كه آرژانتين و انگليس را با چهار گل شكست داده بود هم حريف اسپانيا نشد |
بسياري از سفرنامه نويسان و بازديدكنندگان از اسپانيا مردمان اين سرزمين را پر حرارت و احساساتي و گاه غيرقابل اتكا و نامنضبط توصيف كرده اند. اما ويسنته دل بوسكه، مربي تيم اسپانيا، تصوير ديگري از فوتبال اين كشور به نمايش گذاشته است. اسپانيايي كه نمي گذارد آتش جاري در رگ ها هوشمندي و خونسردي را بسوزاند. استحكام خط دفاعي، تسلط و احاطه خط مياني بر بازي و داشتن مهاجمان خطرناك مجموعه اي است كه به ندرت در يك تيم واحد گرد مي آيند اما اسپانيا همه اينها را دارد. يك چنين كيفيتي محصول رشد و بلوغ ورزشي و البته موفقت هاي اقتصادي جام باشگاهي اسپانيا است. در دو دهه اخير باشگاه هاي اسپانيايي به خصوص بارسلونا و رئال مادريد جزو افتخار آفرين ترين و از نظر مالي جزو پنج باشگاه موفق جهان بوده اند. با نگاهي به تركيب تيم اسپانيا مي توان ديد كه از مجموعه ۲۳ عضو تيم ملي فقط سه نفر و از ميان يازده نفري كه معمولا به زمين مي روند فقط يك نفر براي باشگاه هاي غيراسپانيايي بازي مي كند. از اين يازده نفر اصلي شش و يا هفت نفر از باشگاه بارسلونا و سه نفر از باشگاه رئال مادريد هستند. درست است كه هلند در دهه ۱۹۷۰ به بنيانگذار روش «فوتبال تمام عيار» معروف شد. بسياري از جمله در خود اسپانيا از آن سبك الهام گرفتند اما امروزه به اعتقاد بسياري اسپانيا پايه گذار و الگو پرداز فوتبال نوظهوري است. بي دليل نيست كه فيفا در فهرست ده نفره نامزدان دريافت جايزه توپ طلايي در جام جهاني امسال نام سه بازيكن اسپانيايي را گنجانده است: آندرس اينيستا، ژاوي هرناندز و داويد وي يا. پهلوانان سرخ حتي احترام حريفان خود را نيز جلب كرده اند. مربي تيم آلمان در پايان شكست در بازي نيمه نهايي گفت: «اسپانيا يك تيم فوق العاده و استاد بازي فوتبال است. آنها را به سختي مي توان شكست داد. بسيار آرام و خونسرد بازي مي كنند و هميشه به خوبي بر بازي كنترل دارند.» مسلما يك چنين اظهار نظري به گوش مربي هلند خوش نخواهد آمد. فوتبال اسپانيا در مرز رسيدن به يك موقعيت تاريخي است. فريادهاي «قهرمان، قهرمان، ما هستيم در جهان» از چندين روز پيش در خيابان هاي اسپانيا به گوش مي رسد. يك شركت آبجوسازي در كارزاري كه حمايت فراواني جلب كرده است از دولت خواسته تا در صورت پيروزي اسپانيا در مسابقه فينال، روز دوشنبه را تعطيل عمومي اعلام كند. بعيد است نيازي به دخالت دولت باشد. اگر پهلوانان سرخ به درخشش خود ادامه دهند روز دوشنبه كسي به فكر رفتن به سركار نخواهد افتاد. هضم يك چنين موفقيتي براي مردمان فروتن اسپانيا به روزها و بلكه هفته ها جشن و پايكوبي نياز دارد.
gol222 - سوئد - هلسينگبوري
|
زنده باد فوتبال اسپانيا بخصوص بچه هاي بارسلون.متاسفانه ازماه اينده ديگر لاليگا را نخواهيم داشت سوئد.واگربخواهيم بايد دستگاه بخريم. |
دوشنبه 21 تير 1389 |
|
kafar - المان - اخن
|
تمام شد و اسپانها با يك گل قهرمان جهان شدند . ولي هلندي ها بر عكس المان تا دقيقه 120 گل نخورده بودند . |
دوشنبه 21 تير 1389 |
|
zartusht67 - المان - فرانكفورت
|
مردم خوب وخون گرمي هستن خيلي كارشون مثل ما ميماند اميدوارم قهرمان شوند حقشونه چون پوزه المان رو به خاك ماليدن |
دوشنبه 21 تير 1389 |
|
romano - ایران - تهران
|
dokhtar_basiji_tehran - ايران - تهران: خوب نیست میآی این ساعت شب بین مردا کامنت میزاری بابا مواظب باش خطر داره. الهی اعطنی الحور البسیجی مع الساندیسات الطهورا |
دوشنبه 21 تير 1389 |
|
h.k - دانمارك - اودا
|
سلام.دوستان.منهم خوشحالم كه اسپانيا بهحقش رسيد.چون لايق اين پيروزي بود.نفس كم نياورد.مفت به دست نميايد.لياقتشان اين بود.ولياقت من هميشه به اجدادم افتخار كردم.درچند هزارسال پيش.ولياقتم دولت حاكم وتيم ملي فعلي.ومهم اينكه هرزمان شعار دادم.دروغرا هنررشوه رازرنگي. |
دوشنبه 21 تير 1389 |
|
|